Το Herculaneum (Ercolano στα σύγχρονα ιταλικά) ήταν μια μικρή πλούσια ρωμαϊκή παραθαλάσσια πόλη περίπου 5.000 κατοίκων στον Κόλπο της Νάπολης, όταν ο Βεζούβιος εξερράγη το απόγευμα της 24ης Οκτωβρίου του 79 μ.Χ. Η ίδια έκρηξη που έθαψε την Πομπηία κάτω από αρκετά μέτρα ψυχρής στάχτης έθαψε το Herculaneum, δεκαπέντε χιλιόμετρα πιο κοντά στο ηφαίστειο, κάτω από περίπου είκοσι μέτρα υπέρθερμης πυροκλαστικής ροής — μια χιονοστιβάδα αερίου, στάχτης και πετρωμάτων που όρμησε στους δρόμους σε θερμοκρασία περίπου 500°C. Οι δύο μηχανισμοί ταφής διατήρησαν διαφορετικά πράγματα, και αυτό το γεγονός είναι ο λόγος που το Herculaneum αποτελεί την πιο ανταποδοτική αρχαιολογική επίσκεψη για τους περισσότερους ταξιδιώτες.
Η στάχτη της Πομπηίας έθαψε έπιπλα, πόρτες, ξύλινα δοκάρια και τρόφιμα, αλλά αυτά τα οργανικά υλικά αποσυντέθηκαν αργά κάτω από το ψυχρό ξηρό ελαφρόπετρο στη διάρκεια των αιώνων. Η πυροκλαστική ροή του Herculaneum απανθράκωσε αυτά τα ίδια υλικά σχεδόν ακαριαία, μετατρέποντάς τα σε σταθερές μορφές σαν κάρβουνο που έχουν επιβιώσει τα τελευταία δύο χιλιάδες χρόνια ουσιαστικά άθικτες. Το αποτέλεσμα είναι μοναδικό: στο Herculaneum περπατάτε μέσα σε ρωμαϊκά δωμάτια με τα ξύλινα χωρίσματά τους ακόμη όρθια στις αρθρώσεις τους, βλέπετε ένα απανθρακωμένο ξύλινο κρεβάτι στη θέση όπου κοιμήθηκε για τελευταία φορά, και περνάτε από τον πάγκο ενός αρτοποιού όπου τα καρβέλια ήταν ακόμη στον φούρνο όταν έφτασε η ροή.
Η ανασκαμμένη περιοχή είναι μικρή — περίπου το ένα τέταρτο της ανοιχτής έκτασης της Πομπηίας — και η επίσκεψη διαρκεί δύο με τρεις ώρες αντί για μια ολόκληρη μέρα. Οι οικίες σώζονται έως και τρεις ορόφους, ενώ η Πομπηία διατηρεί κυρίως ισόγεια. Η Casa di Nettuno e Anfitrite φιλοξενεί ένα από τα ωραιότερα εντοίχια ψηφιδωτά από υαλόμαζα στον ρωμαϊκό κόσμο. Τα Boatsheds κατά μήκος της αρχαίας ακτογραμμής περιέχουν τα σκελετικά κατάλοιπα περίπου τριακοσίων πολιτών που προσπάθησαν να διαφύγουν δια θαλάσσης, ανακαλυφθέντα μόλις τη δεκαετία του 1980 και εκτιθέμενα εκεί όπου έπεσαν. Η Villa of the Papyri — εν μέρει ανασκαμμένη, κατά μεγάλο μέρος ακόμη θαμμένη κάτω από τη σύγχρονη πόλη — απέδωσε τη μοναδική άθικτη αρχαία βιβλιοθήκη που επέζησε από την αρχαιότητα, η οποία αποκωδικοποιείται τώρα με σύγχρονες τεχνικές ακτίνων Χ και τεχνητής νοημοσύνης.